D66: Vreemd dat de gemeente wil blijven doorgaan met ‘Stichting Samenwerken’ terwijl doelstellingen niet worden gehaald

In de laatste raadsvergadering van 2010 (21 december) kwam de evaluatie van de Stichting Samenwerken aan de orde.

Deze Stichting heeft als nobel doel het ontwikkelen en begeleiden van laaggeschoolde kansarme werkzoekenden naar een reguliere baan in de arbeidsmarkt in een 18 maanden durend traject. Dat doel werd niet gehaald. Niet alleen de recessie was hier debet aan maar toch ook het feit dat de ontwikkelde instrumenten voor een aantal klanten (nog) niet haalbaar waren. Daarbij werd opgemerkt dat deze klanten een zodanige afstand tot de arbeidsmarkt hadden dat het zeer de vraag zou zijn of er ooit sprake zou kunnen zijn van een uitstroom naar regulier werk.

Van de 48 klanten die gebruik hebben gemaakt van dit traject is er niet een uitgestroomd naar werk, 4 hebben zelfs voortijdig afgehaakt. De verwachtingen over het aantal mensen dat alsnog zou kunnen uitstromen zijn ook niet hoog gespannen.

Tevens blijkt dat er een aantal mensen zijn bij wie langdurig medische belemmeringen reden zijn om helemaal niet mee te werken in dit traject.

Kortom, successen zijn er niet en ook niet te verwachten, doelstellingen zijn niet gehaald en worden gemakshalve naar beneden bijgesteld.

Dat laatste is altijd handig als je geen kant meer uit kan.

Toch blijkt het Bergse College alom zeer tevreden met het resultaat.

Blijkens een financiële rapportage, een paar uur voor de raadsvergadering naar de raadsleden verstuurd, wordt per deelnemer ongeveer 640 euro per maand uitgegeven.

Lilian Lelieveld (D66 natuurlijk) stelde dan ook glashard vast dat als je de doelstellingen niet haalt en er ook in de toekomst weinig te verwachten valt, je niet opnieuw een traject voor 50 personen op moet starten (totale waarde ongeveer 450.000 euro), maar eerst moet onderzoeken welke andere opties er zijn om de doelstellingen wel te halen. Juist in een tijd waar we voor grote bezuinigingen staan moeten de beschikbare budgetten zo efficiënt, effectief en doelmatig mogelijk ingezet worden. Het gaat hier om een rijksbijdrage en daar moet de gemeente zorgvuldig mee omgaan. We geven een verkeerd signaal naar de samenleving als we menen dat we miljoenen euro’s moeten bezuinigen en aan de andere kant 450.000 euro weggeven aan een traject waarvan vooraf al duidelijk is dat de doelstellingen niet gehaald worden.

Daarnaast wordt deelnemers een worst (klaar voor een baan) voorgehouden die niet gerealiseerd kan worden wat het zelfvertrouwen van de deelnemers niet zal bevorderen. De vraag moet dan ook gesteld worden of we de deelnemers hiermee een dienst bewijzen.

Direct stoppen is niet aan de orde. De personen die al een traject gestart zijn vanuit het eerste contract (nog 44 personen), kunnen hun traject afmaken.

Ook de VVD, partij van de wethouder financiën, was niet mals in haar reactie op dit raadsvoorstel. Evaluatie was onder de maat, moet allemaal efficiënter kunnen en de financiële paragraaf werd node gemist.

De reacties op onze heldere D66 stellingname waren niet mals.

In een emotioneel betoog gaf de wethouder aan dat een aantal mensen voor die 640 euro wel een tree omhoog konden in het project ‘Springplank’ (nieuw toegevoegd). en dat was toch heel prettig…….

En dat we ons toch vooral moesten realiseren dat hij de verordening al had aangepast, dus verbeteringen op komst moesten zijn.

Hoezo voldoet niet aan de criteria hoezo niet smart genoeg, een dringend beroep op raadsleden om toch voor dit voorstel te stemmen.

Op de financiële vragen die door de VVD (Collegepartij) waren gesteld kon de wethouder helaas ook geen antwoord geven maar verwees hij naar het stuk dat om vijf uur via de mail was gekomen.

Na het betoog van de wethouder deden drie van vier Collegepartijen er nog even een schepje bovenop. Griezelig gewoon.

Geen enkel excuus voor het feit dat het raadsvoorstel zonder een financiële paragraaf verstuurd was. Welnee, Louis Wijten van Lijst Linssen koketteerde met die zielige mensen waarvoor je geld beschikbaar moest stellen en schande dat raadsleden de financiële paragraaf, die pas om vijf uur over de mail was gestuurd, niet hadden gelezen.

Een zeer beschamend betoog van Collegepartijen waarbij de tegenstemmers van dit raadsvoorstel verweten werd geen oog te hebben voor die zielige mensen aan de onderkant van de maatschappij die je toch moest helpen.

Helaas met behulp van een draai van Groen Links werd het College aan een meerderheid geholpen.

Margret Vreedenburgh.

Deel via: