Terugblik op de vaststelling bestemmingsplan Landgoed Brabantse Wal

Wat was ook weer het voorstel

Het College van B&W stelt de raad voor

1. alle ingekomen zienswijzen ongegrond te verklaren en

2. het bestemmingsplan landgoed Brabantse Wal ongewijzigd vast te stellen.

Het plan omvat het initiatief om aan de Polderweg te Lepelstraat een nieuw landgoed te ontwikkelen met een zorgfunctie. Het College verwacht in de toekomst steeds meer behoefte aan kleinschalige woon/zorgcombinaties.

Het College ziet deze ontwikkeling passend  binnen de gemeentelijke doelstellingen ‘Rood voor Groen’ om op deze manier nieuwe natuur te ontwikkelen.

Dit voorstel heeft voor veel commotie gezorgd, eerst in de commissie daarna nog eens in de raadsvergadering van donderdag 25 november.

rekenen.

Vanuit de fractie van D66 was er geen enkele waardering voor dit voorstel en de eindconclusie was dan ook dat dit niet moest doorgaan.

De argumenten die Yvonne Kammeijer, namens de fractie van D66, aandroeg waren onvoldoende om met name de collegepartijen als Lijst Linssen, VVD en PVDA op andere gedachten te brengen.

Integendeel zelfs.

Zo wees D66 op het totaal ontbreken van sociale acceptatie, massale weerstand onder de bevolking verwoord door de dorpsraden Lepelstraat en Halsteren,  Stichting De Brabantse Wal en de Heemkunde Kring Halchert, maar dit werd volkomen genegeerd. 

Met name Lijst Linssen maakte het bont door te stellen  dat het natuurlijk wel een omstreden onderwerp was maar constateerde dat het allemaal toch emotionele reacties waren. Het was in hun ogen maar een minderheid die tegen was.

Fractielid Wout Huijgens ooit fel tegenstander van dit plan, stemde ook voor. Hij had zich  gecommitteerd aan de ‘lijn Linssen’ aldus de fractievoorzitter.

Voor D66 was het ook volstrekt onduidelijk wat er nu precies in dat landgoed zou komen. Er wordt wel steeds gesproken over ouderen maar in de overeenkomst blijkt nergens dat het specifiek over deze doelgroep gaat. De initiatiefnemer beroept zich op een eigen onderzoek waaruit zou blijken dat, bemiddelde ouderen daar graag zouden willen gaan wonen zeker als de zorgvraag daar ook geregeld kon worden.

Landelijk onderzoek wijst echter uit dat  wel vraag is naar dit soort voorzieningen maar dan in stedelijke gebieden waardoor bewoners en hun mantelzorgers er zelfstandig op uit kunnen gaan.

Maar voor LL, de VVD en de PVDA was heilig wat de initiatiefnemer inbracht.

Andere argumenten werden zonder inhoudelijke reactie van tafel geveegd.

D66 en andere fracties wezen op:

-niet de natuur verstenen, de Brabantse Wal is een uniek landschapsmonument, daar hoeft geen bos aan toe te worden gevoegd, het is prachtig zoals het is;

- de kwaliteit van het polderlandschap wordt zwaar aangetast;

- zoek een alternatief, de Auriga-lokatie bijvoorbeeld;

- landgoed Lievensberg ligt midden in het bos en staat leeg;

-het initiatief is prima maar niet zover van de bewoonde wereld verwijderd, lees de landelijke onderzoeken er nog eens op na;

-er is onvoldoende draagvlak onder de bevolking.

Het mocht allemaal niet baten!

Voor de VVD was dit plan zelfs een mooie terugkeer naar de natuur.

Alles wat met Rood voor Groen te maken heeft betekent sowieso voor de VVD een hoofdpijndossier.

In zekere zin was het ook een hoofdpijndossier voor de PVDA. Die weliswaar ‘respect toonde voor voor- en tegenstanders’   maar omdat de gemaakte afspraken goed passen in de door hen gestelde kaders zouden ze unaniem voor stemmen.

Wat die kaders waren bleef geheim voor de publieke tribune.

Grappig was te constateren dat de hoofdpijndossiers voor VVD en PVDA altijd leiden naar het Collegebelang.

Concluderend

Het plan heeft voor de D66 fractie niet die toegevoegde waarde die ook maar enigszins rechtvaardigt dat op een uniek stuk van de Brabantse Wal deze bouwmassa wordt gerealiseerd.

Al worden er nog zoveel jonge boompjes geplant die straks een bosje moeten vormen.

Ook dat heeft voor de D66 fractie geen extra toegevoegde waarde omdat 

het gebied juist zoals het nu eruit ziet al een hoge natuurbeleving kent.

En de manier van besluitvorming, met het zo grof terzijde schuiven van de wensen van de mensen in de regio, doet zeer.

Deel via: